Zaburzenie ze spektrum autyzmu, obecnie nazywane również stanem spektrum autyzmu, jest coraz częściej diagnozowane nie tylko u dzieci, ale również u dorosłych. Szacunkowe dane, pochodzące od światowych organizacji zajmujących się zdrowiem, wskazują, że autyzm i inne zaburzenia pokrewne diagnozowane są u jednej na 160 lub nawet u jednej na 100 osób.

Pod szerokim pojęciem spektrum autyzmu mieszczą się takie zaburzenia jak m.in. autyzm dziecięcy, autyzm atypowy czy zespół Aspergera. Wszystkie wymienione formy określane są obecnie jednym pojęciem, dlatego że osoby posiadające te diagnozy w zasadzie mają tego samego rodzaju trudności w życiu codziennym, różnią się one od siebie jedynie nasileniem. Główne trudności koncentrują się w trzech sferach funkcjonowania: komunikacji, umiejętnościach społecznych oraz nieelastycznych sposobach zachowywania się. Mogą one występować u każdej osoby z różnym nasileniem, od bardzo dużych, do ledwie zauważalnych dla osoby z boku. W odniesieniu do komunikacji może to na przykład oznaczać, że spotkacie osoby ze spektrum, które nie potrafią mówić i posługują się komunikacją alternatywą, ale także możecie spotkać osoby z mniejszymi trudnościami komunikacyjnymi, jak na przykład nierozumieniem metafor czy trudnościami z podtrzymaniem rozmowy z inną osobą. Osoby ze spektrum nie zawsze są w stanie nawiązywać długotrwałe relacje z innymi ludźmi, co bardzo często nie wynika z braku chęci czy złej woli, lecz raczej z braku umiejętności w tej sferze.

Ponadto osoby ze spektrum często mają swoje ulubione sposoby zachowywania się i nie lubią nagłych, nieprzewidywalnych zmian. Oprócz wspomnianych trudności, osoby ze spektrum mają oczywiście także silne strony oraz wspaniałe pasje i zainteresowania. Spektrum autyzmu nie jest chorobą, lecz raczej stanem funkcjonowania, który nie powinien być oceniany jako lepszy lub gorszy. Jest on po prostu inny od większości. Jako że nie jest on chorobą, to nie może być wyleczony. Ale z odpowiednim wsparciem terapeutycznym i edukacyjnym osoby ze spektrum mogą wieść satysfakcjonujące i szczęśliwe życie.

Wsparcia często potrzebują również bliscy osób ze spektrum, aby mogli lepiej poznać potrzeby swoich dzieci czy też partnerów z diagnozą. Dzięki lepszemu wzajemnemu zrozumieniu członkowie rodziny po prostu mogą sobie lepiej pomagać. Pamiętajmy o tym i pamiętajmy również, że każda osoba ze spektrum jest inna, tak jak i my wszyscy się od siebie różnimy. I starajmy się o tym wszystkim pamiętać nie tylko w kwietniu, światowym miesiącu wiedzy o autyzmie, ale przez cały rok.

Oprac. Joanna Śmieja